گلوله ای بر قلب/ شیرین اردلان - تغییر برای برابری

پذيرش سايت > كوچه به كوچه > گلوله ای بر قلب/ شیرین اردلان

تغییر برای برابری - از مدت ها پیش می خواستم برای معاینه سالانه یا بهتر بگویم چهار سالانه به پزشک متخصص زنان مراجعه کنم.بعد از گرفتن نوبتی برای یک ماه ونیم بعد و یک ساعت و ربع انتظار ,سرانجام توانستم دکتر را ببینم .یعنی دکتر مرا ببیند.اما درطول مدت زمان انتظار توانستم دفترچه های کمپین را به زنان ومردان حاضر در سالن بدهم و چندتایی هم امضا بگیرم .

دکتر برایم ماموگرافی تجویز کرد وکلی سرزنش که چرا دیر آمده ای و در سن و سال شما هر دو سال یکبار این آزمایش باید انجام شود.پس فردای آن روز به یکی از مراکز ماموگرافی مراجعه کرده وباز هم در نوبت طولانی آن قرار گرفتم و چه بهتر که زمان زیادی داشتم تا راجع به امضا ها با زنان دیگری حرف بزنم. زنان مسن و جوان بسیاری که در چهره بعضی از آن ها غم و اندوه موج می زد. درسومین صندلی کنارم زنی نشسته بود که وقتی برگه را امضا کرد, دانستم که فقط دو سال از من مسن تر است . اما قامت شکسته و خطوط چهره اش بیش از این ها را نشان می داد. رویا داستان زندگی اش را برایم گفت و من چه شباهت هایی بین زندگی او و بسیاری از زنان سرزمینم دیدم.

گلوله ای بر قلب

زن دستی به سینه ی اش می کشد. سفت و برجسته شده است.در زیر انگشتان لاغرش توده ای را لمس می کند. دردی از درون سینه تا زیر بغل ادامه می یابد.گلوله کوچک درست روی قلب اش قرار گرفته و با هر ضربه آن نیزبالا و پایین می رود .

. جلوی آینه قدی حمام دوباره خودش را برانداز می کند. زمانی دوست داشت افتادگی سینه هایش را با عمل جراحی جبران کند چه خوب بود اگر هر دو آنها دوباره سفت وبرجسته می شد تا دیگرمجبور نباشد این کرست های فنری را از صبح تا شب تن کند.

درد سینه اما برایش تازگی نداشت .از این بدترش را زمانی که با کودکش به قهر به خانه پدری برگشت کشیده بو د . زمانی که مرد برای برگرداندن او کودک شیر خوارش رابا خود برده بود. آن زمان کودکش هفت ماه بیشتر نداشت.وقتی مرد با یک دست دخترکش را به زیر بغل زده و با دست دیگر فرمان ماشین را گرفته بود. تا زن به خود بیاید مرد رفته بود واو ناتوان تا پس کوچه دنبالشان دویده بود .. آن روزها چند دستمال درون کرست اش می گذاشت تا لباسش خیس نشود. اما بی فایده بود پیراهن اش از لکه های شیر سفید شده بود .به توصیه زن همسایه شیر را دوشیده بود. بدنش از تب می سوخت وشیر گرمش مثل دو خط باریک بر روی پیراهن خشک می شد .آن شب هم خوابش نبرده بود.کودکش هر شب دو بار بیدار می شد شیر می خورد ودوباره به خواب می رفت . آن سوتر اما دخترک شیشه شیر را نمی گرفت آخر او به پستانک عادت نداشت .او هم تب کرده بود از گرسنگی بی تاب شده بود اما هر بار گول زنک را با زبان کوچکش بیرون داده بود .این ها را خواهر مرد برایش خبر آورده بود و اصرار داشت که زن با اوبرگردد. وزن سرانجام برگشته بود به محض دیدن کودک با شیشه شیر در دهان اورا در آغوش گرفته بود .حالا طفل بیچاره شیشه و پستانک را رها نمی کرد .شیرینی و روانی شیر خشک به دهانش مزه کرده بود. خشم ونفرت نسبت به مرد تمام وجودش را فرا گرفت و لبخند پیروزمندانه اش بیشتر آزارش داد.

آن زمان تازه نوزده سا ل داشت .با آن بچه در بغل بیشتر به کودکی می ماند که عروسکی را در آغوش گرفته باشد . اما این دلیلی برای ادامه زندگی مشترک نبود و زن سرانجام خود را از قید و بند اسارت رها کرد به خانه پدری هم برنگشت . با یک چرخ خیاطی و اندک هنری که داشت اتاقی اجاره کرد تا چرخ زندگی اشان را خود بچرخاند...

زنگ تلفن اورا از گذشته جدا می کند. صدای دختر و نووه اش با هم به گوش می رسد. :"مامان امروز پریا رو نگه می داری .من و جهان باید بریم سفارت نمی دونم کارمون چقدر طول می کشه .عصری میام دنبالش ."و زن می گوید: شام منتظرم ."

و فراموش کردکه آن روز وقت مامو گرافی داشت.

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

هیچ چیز واقعی تر از تبعیض نیست/ سامره پاریاب

ترسی که فروریخت، امیدی که شعله ور شد/ مریم رحمانی

مردمانی همچنان امیدوار به آینده ای روشن/ بنفشه جمالی

فارسی وان از نوع کره ای/ شهرزاد آل داوود

جاده طولانی/ مرضیه شکیبا

ديگر بخش ها :